• Joya

Bladzijde uit mijn dagboek: ambitie

De innerlijke drijfveer die gevoed wordt door doelen, om zich voort te bewegen richting de plek die als ultiem wordt gezien. Ook wel in een woord te omvatten: ambitie. Ambitie, dat als een heerlijk vuurtje in je kan branden. Tijdens het maken van de bundel 'Ambitie' dook er steeds een vraag naar boven. En dat was deze: is ambitie iets wat in iedereen schuilt of is het iets wat slechts enkelen hebben?


Bij ambitie snijdt het mes aan twee kanten. Dat vind ik althans. Ik ben blij dat er een vlammetje in mij brandt dat mij laat voortbewegen in de richting waar ik naar toe wil. Aan de andere kant zou ik het soms ook fijn vinden dat het minder hard brandt, zodat ik meer van het moment kan genieten. Het oké vinden van wat is. Nu. Hier.


In de loop der jaren is de ambitie die ik ken van gezicht veranderd. Hoe? Ik neem je even mee.


Ambitie gevoed door ego

Begin twintig was deze innerlijke drijfveer extra actief bij het willen behalen van mijn diploma’s, werken bij bepaalde bedrijven voor een goede opbouw van mijn CV en het hoger willen klimmen op de maatschappelijke ladder. Tijdens je studie, en het beeld wat je om je heen ziet, is dat omhoog klimmen op die ladder beter dan opzij stappen. Daar hield ik mij scherp aan vast. Het knelde ergens met wat ik wilde, want mijn interesses lagen in meerdere gebieden. Maar ik besloot me toch vast te houden aan een bepaalde route die voor mij lag uitgestippeld. En waar omhoog klimmen centraal stond. Het was doordrammen, niet nadenken en eyes on the prize. Het kaarsje raakte opgebrand.


Dat was het moment dat ik anders naar ambitie móést gaan kijken. Want ik vond nog steeds dat het hebben van ambitie positief is. Dat zie je terug in de maatschappij. "De ambitieuze vrouw": gracieus, stoer, doorzetter, najagen van dromen...zo'n beeld toch? Altijd in positief daglicht. En logisch ergens, want je ziet ook alleen de succesverhalen waar dit beeld door wordt gevormd.


Dit doordrammen, niet nadenken en gefocust blijven op je 'eyes on the prize' was - achteraf gezien - ambitie gevoed door ego. Hard en gericht op de maatschappelijke ladder.


Ambitie gevoed door kernwaarden

Het hebben van ambitie is positief vind ik nog steeds positief. Het ermee om leren gaan en zien dat het voor je - in plaats van tegen je - werkt, daar zit de uitdaging.


Mijn ambitie herdefiniëren is me niet meteen gelukt tijdens het herstellen van de burn-out. Sterker nog, ik begon hetzelfde pad te volgen toen ik weer begon met werken. Mijn nieuw gevormde definitie kwam pas toen ik in 2019 mijn baan had opgezegd om uit te vogelen wat ik wilde gaan doen. Ik merkte dat ik mijzelf nog vasthield aan de ego die een bepaalde kant op wilde. En tijdens een persoonlijk leiderschapstraining in de bergen van Nepal kreeg ik de tools en handvatten om te leven vanuit kernwaarden. Deze kernwaarden zijn mijn kompas geworden. Hebben mij begeleid naar waar ik nu moet zijn. Waarbij ik gaandeweg mijn kompas heb uitgebreid met bewustwording rondom mijn eigen talenten en krachten. En daar bovenop mijn dromen die ik wil najagen. Dit heeft weer dat vlammetje laten branden. Dit is de ambitie die gevoed wordt door kernwaarden.


Deze shift is een mooie geweest. En ondanks dat het ego aanwezig is – en ook zal blijven - is het mooi om waar te nemen dat deze vorm van ambitie mij ondersteunt en niet tegenwerkt.


Iedereen heeft ambitie

Ambitie in je voordeel laten werken door het te voeden met kernwaarden, talenten & krachten. Iedereen heeft dromen. Iedereen heeft talenten. Iedereen heeft krachten. Iedereen heeft kernwaarden. En...iedereen heeft ambitie. De innerlijke drijfveer die wordt gevoed door doelen, om zich voort te bewegen richting de plek die als ultiem wordt gezien.


Liefs,


Joya

18 keer bekeken0 reacties