• Joya

Bladzijde uit mijn dagboek: Doelen

Doelen zijn mijn fire. Ze bewegen mij vooruit, wetende waar ik naar toe beweeg. Ze geven mij houvast, structuur richting het - nog - onbekende. Doelen zijn mijn motor. Punt. Maar dit is niet altijd zo geweest. Er was een moment dat ik niet wist waar ik moest beginnen of hoe realistische doelen te stellen


Ready to Rumble?

Ik weet nog dat ik begon met doelen opstellen, in aanloop naar mijn eerste bokswedstrijd voor 400 mensen. Ik deed mee aan een 'Business Boxing' event met nog 11 andere toppers, met het ultieme doel om in de ring te staan. Dit had zeker een planning nodig. Maar waar te beginnen?

Wesley was mijn voorbeeld als het gaat om het behalen van doelen. Of het nou ging over doelen op persoonlijk vlak, voor werk of rondom sport, hij wist hoe je die doelen stelt. Ik werkte in die periode nog voor LeasePlan en reisde dagelijks met de trein. Wesley, ook wonend in Amsterdam, zat vaak in dezelfde trein en we bespraken dan de dagelijkse gang van zaken en... over onze doelen. Hij vertelde mij over zijn plannen, hoe hij die wilde bereiken en ik raakte onwijs geïnspireerd door zijn werkwijze hoe naar die doelen toe te werken. Het vergt discipline, maar uiteindelijk geeft het overzicht. Dat was precies wat ik nodig had.

Joy, dit is niet realistisch

Ik had een onderdrukte droom om ooit in de ring te staan, en had de uitdaging aangenomen om deze droom tot leven te laten komen. Met pijn in het hart van mijn moeder, sorry mam. Ik had mij ingeschreven en daarmee zette ik voor mijzelf de eerste stap. No way back. Het doel was gezet, nu het plan nog. Ik heb Wesley gevraagd om mij te helpen en tijdens de eerste meeting – ik weet het nog zo goed - toonde ik vol trots mijn plan. Maar het bleek niet realistisch te zijn. Ik hield ervan mijzelf uit te dagen, maar volgens het plan zou ik bovennatuurlijk prestaties moeten leveren. Ik wilde iedere dag sporten, op mijn voeding letten, 5 kilometer hardlopen in 15 minuten en daarnaast ook nog fulltime werken. Wesley ging voor een Ironman - een triatlon - en wist als geen ander wat lichamelijk haalbaar was. Mijn plan was onrealistisch, wat kan resulteren in afhaken en een grote teleurstelling.

Doel in zicht

Hij gaf zijn feedback en ik kon terug naar de tekentafel. Na wat heen en weer pingpongen van het document, was er een pareltje ontstaan. Wat mij het meeste is bijgebleven, is dat hij vertelde dat het helpt om je doelen in zicht te hebben. Iedere keer bij het opstaan, zien waarvoor je opstaat bijvoorbeeld. Ergens ophangen, eraan herinnerd worden zodat je weet waar je het voor doet. En vooral, op moeilijke momenten, toch doorzet. Dit doe ik nu, een paar jaar later nog steeds. In plaats van een heel document, heb ik het nu op 1 A4’tje voor meer overzicht. En daarnaast staan mijn kwartaaldoelen digitaal in een applicatie waar ik dagelijks op inlog.

Dit plan rondom mijn bokswedstrijd, en deze weg in het realiseren, is voor mij het fundament geweest waarin ik heb gezien dat doelen helpen bij persoonlijke ontwikkeling. De doelen geven mij richting en het plan is de weg er naar toe. Zonder doel heb ik een weg die eindeloos doorloopt. Zonder plan loop ik een richting op zonder dat ik weet of ik op het juiste pad loop.

Make. It. Fun.

Het is mooi om weer herinnerd te worden aan waar ik vandaan kom. En dat er nog een hele weg te gaan is in het bepalen van wat realistisch is. Eén ding wat ik mij heb gerealiseerd, is dat doelen tijdens een jaar kunnen veranderen, en dat dat ook mag. Toch is het fijn om ieder jaar weer een A4’tje te pakken, 5 doelen op te schrijven en daaronder uit te schrijven hoe ik die ga bereiken. De figuurtjes en kleuren die ik eromheen gebruik zijn er om het op te leuken. Ieder kwartaal pak ik het A4-tje erbij en bepaal ik 3 doelen voor het kwartaal, die de jaardoelen ondersteunen. En zo ieder kwartaal opnieuw.

Laat het vuurtje branden

Doelen stellen, het is een weg van ontdekken. Graven in - en uitdagen van - je eigen capaciteit. Jezelf scherp stellen en weer naar de juiste weg begeleiden als je even off-road bent gegaan. En als ik het doel heb behaald, HEERLIJK! Dat geeft een gevoel van trots en het gooit weer wat houtblokken op het vuurtje om door te gaan.


En de bokswedstrijd?

Die heb ik gedaan op 20 april in het Zonnehuis Amsterdam. Niet gewonnen, niet verloren. Het is uiteindelijk een demonstratiewedstrijd geworden omdat mijn initiële tegenstander 2 weken voor de wedstrijd uit het programma stapte. Tja, dat kun je niet incalculeren. Ik heb er een waardige tegenstander voor in de plaats gekregen, die mij de hoeken van de ring heeft laten zien. Ze was goed, echt goed, en zou met alle recht hebben gewonnen. En ik? Ik stap nooit meer in die ring. Ik heb genoten van de rit, ben weggekomen met de schrik en dat zonder blessures. Klaar om andere doelen waar te maken.


Droom groots, zet doelen en leef de droom die je hebt gepland.

Liefs,

Joya

11 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven