• Joya

Laat jij je leiden door je copingsgedrag?

Herken je dat wel eens, dat je innerlijke stem je neerhaalt? Je laat twijfelen als je jouw mening wilt uiten of je hart wilt volgen? De stemmen die zeggen “zou je dat nou wel doen?”, “wat weet jij hier nou van?” Of, misschien wel de meest vervelende, “maar wat als je faalt?”?


Interne stemmetjes die je kleineren

Het zijn stemmetjes die je intern kleineren en je behoefte, om bijvoorbeeld geaccepteerd te worden zoals je bent, wegslaan met angst. Door de angst ga je anders handelen dan je eigenlijk het liefst zou willen. In plaats van je hart laten uitspreken, ga je liever mee met de ‘crowd’. Met de wens om gewaardeerd en geliefd te voelen. De angst wint. Ja, je krijgt misschien de waardering en liefde waar je naar hunkert, maar het gaat totaal voorbij aan je eigen behoeften. Maar win je er aan het einde dan iets mee?

 

Hoe ontstaat copingsgedrag?

De psychologische term 'copingsgedrag' is de manier waarop iemand omgaat met een probleem of stress. Ieder mens ontwikkelt copingsgedrag en dit kan best van elkaar verschillen. Vormen van copingsgedrag kunnen o.a. zijn: uitstelgedrag, afleiding zoeken in iets anders of je blokkeert en je voert niets meer uit. Klinkt misschien wat negatief, maar copingsgedrag kan zeker ook positief zijn. Het kan je ook leren om meer te uiten, tot actie laten komen (denk aan wegspringen wanneer gevaar nadert) of problemen te relativeren om de pijn dragelijk te maken. Dit leidt weer tot gedragsuitingen als perfectionisme, eten, drinken of praten met een vriend of vriendin.


Copingsgedrag ontstaat vanuit een angst voor iets waar een behoefte ligt.


Visueel ziet dat er zo uit:

Afbeelding - Cirkel behoefte, angst & coping

 

In de kern zit de behoefte die je als mens hebt. Daar omheen vormt zich de angst waar je bang voor bent als je een behoefte hebt. Als je de angst laat winnen, treed het copingsgedrag naar voren om met de angst om te kunnen gaan.

 

Eten als copingsgedrag om stress te verdragen

Deze periode staat het onderwerp 'behoefte' centraal. Eén van mijn copingsgedragingen is eten. Dit speelt op wanneer ik bijvoorbeeld de angst voel dat ik afgewezen kan worden door mensen. Daaronder ligt de behoefte om geliefd te worden en in het plaatje te passen. In plaats dat ik de angst er laat zijn en accepteer dat niet iedereen mij aardig kan of hoeft te vinden, compenseer ik de angst die het opwekt. Dit doe ik door bijvoorbeeld te gaan eten om een ander gevoel te voelen dan angst. Het is in feite verplaatsen van mijn aandacht van mijn borst naar mijn maag.


Hierna kom ik in een neerwaartse spiraal terecht: ik heb weer gefaald, omdat ik heb gegeten en ben overtuigd dat niemand mij meer ziet staan als ik kilo's aankom. Dan schiet mijn andere copingsgedrag er over heen, namelijk compensatiedrang.


Wat zijn mijn behoeften?

Ik laat mijn angst winnen en zet mijn coping in om de angst uit de weg te gaan. Ik ga voorbij aan mijn eigen behoefte. Op dit moment ben ik bezig te achterhalen wat mijn behoeften zijn, bewust te worden van de angsten die ik heb en te zien welk copingsgedrag dit triggert. Ik gebruik hierbij de cirkel van behoefte, angst & coping. Door dit visueel te maken hoop ik bewuster te leven en copingsgedrag te onderscheiden van mijn behoeften. In plaats van stress weg te eten, juist de behoefte eronder te achterhalen, uit te spreken en de angst niet meer op te kroppen. Patronen doorbreken...nobody said it was easy.

 

Dit maakt mij nieuwsgierig. Herken jij bij jezelf waar een angst? En welke behoefte ligt dáár dan weer onder?

 

Liefs,


Joya



55 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven