• Joya

Roaring ’20

Ik deed alles volgens plan. Na mijn Havo heb ik een HBO studie gedaan. Ik kreeg een fantastische baan bij Accenture, een burn-out overwonnen, paar maanden alleen door Azië gereisd, weer een mooie baan waar ik in kon groeien, DE droombaan als projectmanager en toen… Ja en toen kwamen de vragen. Is dit het dan wel? Is dit wat ik de rest van mijn leven wilde gaan doen? Ik werd dertig en het dertigersdilemma kwam aanzetten toen ik mijn droombaan als projectmanager startte. Shit, wat nu?


Was dit wel mijn weg?

Ik had een pad en dat was in de IT wereld gewoon echt hard shinen. Want in de IT-wereld is waar de kansen liggen! Mijn vader komt uit de IT wereld en ik zag wat voor mooi werk daar allemaal te doen was. En 10 jaar geleden was de IT-branche een van de weinige branches, die een absolute baangarantie bood. Het was een verstandige stap om te doen en bredere ervaring buiten mijn ouders om had ik eigenlijk niet. Ik deed de opleiding Information Engineering (a.k.a. Bedrijfskundige Informatica) en heb deze prima afgesloten binnen de 4 jaar. Ik creëerde hier mijn doel en dat was een projectmanager worden. Ja, ik ging ervoor! En als een ding zeker is, is dat ik altijd recht op mijn doel afga. Tunnelvisie, eyes on the price kinda thing. Ik heb mijn keuze in de 10 jaar erop niet meer gereflecteerd en bleef gefocust op mijn doel. Toen ik 7 jaar na het afronden van mijn studie begon met mijn droombaan als projectmanager kickte het in. Dit is ZO niet wie ik ben, maar dit was mijn pad. Toch? TOCH?


De reis naar mijn kompas

Ik lag in de knoop. Ik had een pad gevolgd dat ik nu moest loslaten, maar had geen idee welk pad ik wel op moest gaan. Wat moest is doen? Met deze vraag zocht ik om mij heen naar antwoorden die niemand mij kon geven. Wie moet ik dan wel worden? Waar moet ik heen? Voor mijn 30ste verjaardag had ik een prachtig cadeau gekregen. Namelijk, een persoonlijk leiderschap training in de Himalaya gebergte van Nepal. Hier heb ik lopend naar de antwoorden op mijn toekomstvragen gezocht. De antwoorden kreeg ik niet, maar kreeg wel handvatten die zich vormden naar een kompas. Dit kompas bevatten mijn kernwaarden, mijn lijfspreuk en mijn talenten. Hiermee kreeg ik een beetje houvast die ik op dat moment nodig had. Dit kompas gaat mij helpen om mijn nieuwe pad te vinden. Als ik die al niet aan het bewandelen ben.


De wereld ligt voor je open

Direct bij terugkomst uit Nepal heb ik mijn baan opgezegd en begon mijn ontdekkingsreis. De wereld ligt werkelijk open en ik mag alles worden wie ik wilt zijn. Dit gedeelte maakt het zo een grote uitdaging en onrustig, omdat mijn FOMO (Fear of Missing Out) ook om de hoek kwam kijken. Want ik mag echt ALLES worden en doen. ALLES EN OVERAL. Het is een geschenk (hoor ik van vele) en zou ik echt moeten genieten van dit moment. Maar het brengt nu vooral onrust en vind ik het iets te overweldigend om echt relaxed te kunnen genieten.


Zoektocht zet zich voort

De zoektocht is begonnen naar mijn nieuwe pad. Ik heb in ieder geval een kompas bij me die mij verteld wie ik ben en wat ik nodig heb. Maar als ik alles mag worden wie ik ben, wie wil ik dan zijn?


Liefs,


Joya

60 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven